Castratie zorgt er in 80% van de gevallen voor dat dit gedrag zal ophouden. Maar in huis kunnen katten het ook doen, vooral als ze zich onzeker in hun territorium voelen. In dat geval moet worden nagegaan welke stressoren er voor zorgen dat de kat is gaan sproeien. Deze stressoren moeten dan, voor zover dat mogelijk is, worden verwijderd. Stressoren kunnen bijvoorbeeld vreemde katten zijn, die via het kattenluik ongevraagd naar binnen komen, of een nieuw bankstel. Als de stressfactoren zijn verwijderd, zal het sproeigedrag veelal ophouden, omdat er geen reden meer is onzekerheid in het territorium te voelen. 

Sommige katten echter blijven sproeien, ondanks het feit dat er geen stressfactoren meer aanwezig zijn. Het is dan een gewoonte geworden. De behandeling is er dan op gericht het sproeien zelf te laten ophouden. 
Men kan dit doen door op plekken waar de kat sproeit watjes te hangen die over de kop van de kat, op de plaats van de geurklieren, zijn gewreven. Op plaatsen waar katten kopjes geven zullen ze niet sproeien omdat deze plaats al naar deze kat ruikt. 
Door de watjes langs de geurklieren van de kat te wrijven komen de feromonen op de watjes en door ze vervolgens op de sproeiplekken te hangen hoeven katten daar niet meer te sproeien. Deze watjes moeten ongeveer een keer per week worden ververst. 
Deze feromonen zijn ook in synthetische vorm verkrijgbaar met de naam Feliway. Dit is verkrijgbaar in sprayvorm of verdamper. Maar omdat deze feromonen synthetisch zijn, werkt dit lang niet altijd. 

In de literatuur verschijnen steeds meer berichten dat een dagelijkse gift van Clomipramine, een stof die inwerkt op de hersenen en zo het gedrag beïnvloed, effect heeft als het wordt gecombineerd met een verandering van de omgeving van de kat. 
Dit medicijn moet een maand gegeven worden om het succes te kunnen beoordelen. Als de kat ophoudt met plassen kan de dosering worden afgebouwd en soms zelfs gestopt. 

Katten sproeien ook meestal niet op plekken waar eten staat. Een bakje voer op de sproeiplek kan er dus voor zorgen dat er niet meer wordt gesproeid. Dit is alleen praktisch toepasbaar als het een beperkt aantal sproeiplaatsen betreft. 

De sproeiplekken moeten worden schoongemaakt met niet sterk ruikende schoonmaakmiddelen, zoals Biotex groen of groene zeep. Maar hoe langer de kat al sproeigedrag vertoont, des te kleiner is de kans dat dit gedrag (geheel) zal verdwijnen. 

Het is ook niet verstandig om op een kleine oppervlakte veel katten te houden, of om 'vreemde' katten regelmatig het huis binnen te laten. Hierdoor moet het territorium met te veel of met vreemde katten worden gedeeld, wat meestal leidt tot veel stress en tot een grotere kans op, sproeien. 

Hopelijk kan bovenstaande informatie bijdragen aan de oplossing van dit lastige probleem. 

Succes, Uw dierenartsen